Met J&A ging ik naar de Hermitage om Kandinsky te bekijken. Ze hadden het echt goed gedaan, allerlei filmpjes waarbij een acteur de schilder verbeeldde, en een overzicht van veel meer figuratief werk dan ik op voorhand vermoedde. Ik had kronkelige lijnen en associaties met notenbalken in mijn hoofd.
A zit in een rolstoel en wij moesten via omwegen de eerste verdieping bereiken. In de lange gang nam ik een sprint en schreeuwde dat ik hem gebruikte als bowlingbal. Het doel was het doorschijnende kunststof hekje. Hij vond alles best, gewoonweg omdat hij geen keuze had, en ik hield net voor het hekje halt. In gedachten was het full strike.
Daarna lunchten we in de Hoftuin en werden we bediend door een vrouw die geboren was voor het vak. Alles aan haar straalde lust in het leven uit, alles wat ze zei had een kwinkslag, zelfs toen wij vroegen welke gepocheerde eieren beter waren die van benny boy of çilbir. Zij bood A aan hem even naar een rustige plek te rijden als hij teveel last had van zijn vrouw en mij.
Ik haalde de zojuist gekochte broek uit mijn tas om aan J&A te laten zien, zij kwam onmiddellijk terug naar de tafel om haar bewondering uit te spreken, zich af te vragen wat voor stof het was en uiteindelijk een lezing te geven hoe je het verschil tussen linnen en ? (ik lette helemaal niet op de inhoud, alleen maar op haar mimiek en tatoeages) kan vaststellen. Iets met een aansteker.
Toen we weggingen werden we door het voltallig personeel gegroet alsof wij er al jaren kwamen en persoonlijk verantwoordelijk waren voor het geluk dat elk van hen ten deel viel.
A zit in een rolstoel en wij moesten via omwegen de eerste verdieping bereiken. In de lange gang nam ik een sprint en schreeuwde dat ik hem gebruikte als bowlingbal. Het doel was het doorschijnende kunststof hekje. Hij vond alles best, gewoonweg omdat hij geen keuze had, en ik hield net voor het hekje halt. In gedachten was het full strike.
Daarna lunchten we in de Hoftuin en werden we bediend door een vrouw die geboren was voor het vak. Alles aan haar straalde lust in het leven uit, alles wat ze zei had een kwinkslag, zelfs toen wij vroegen welke gepocheerde eieren beter waren die van benny boy of çilbir. Zij bood A aan hem even naar een rustige plek te rijden als hij teveel last had van zijn vrouw en mij.
Ik haalde de zojuist gekochte broek uit mijn tas om aan J&A te laten zien, zij kwam onmiddellijk terug naar de tafel om haar bewondering uit te spreken, zich af te vragen wat voor stof het was en uiteindelijk een lezing te geven hoe je het verschil tussen linnen en ? (ik lette helemaal niet op de inhoud, alleen maar op haar mimiek en tatoeages) kan vaststellen. Iets met een aansteker.
Toen we weggingen werden we door het voltallig personeel gegroet alsof wij er al jaren kwamen en persoonlijk verantwoordelijk waren voor het geluk dat elk van hen ten deel viel.
RSS-feed
