Dat vond ik prachtig. De formulering ervan.
Inderdaad. De jongste heeft nog niet helemaal onder knie dat je een gespreksvolume kan hanteren. Hij gebruikt alleen maar de stand: schreeuwen, nog harder schreeuwen en op zijn hardst schreeuwen.
De lunch was geweldig. Hij pakte om de haverklap zijn mes om tegen zijn glas aan te rammen en dan had hij of een mop of een weetje.
"Weet je hoe een skelet de deur opendoet? Met zijn sleutelbeen.'
RSS-feed